Gemene deler van de afgelopen dagen. Vrijdagochtend werd ik wakker met een moker in mijn gezicht. “Ga jij maar even liggen”, zei-die “en denk maar niet dat er vandaag nog iets te plannen valt.” Ik sputterde nog even tegen en ging toen toch maar tegen de vlakte. Liggen in het donker, wachten tot het nog

Lees meer…

Gisteravond nog de laatste hand gelegd aan wat er af moest. Het waren allerlei heel verschillende karweitjes. Nog wat lijmen wat losgegaan was, tekstjes printen. “Moet er nog een extra kaartje bij voor de informatie? Toch maar doen dan. En waar is dat mooie touw nou gebleven?” Het getrut en gefrut deed me bijna vergeten

Lees meer…

Gisteren zou ik een huiskamerconcert hebben. Met een fantastische pianist en ik had al heerlijke hapjes in gedachten. Maar ik had maar een handvol aanmeldingen. En een te klein groepje wilden de pianist en ik niet. Dus moest ik afzeggen. En wat gebeuren er dan een boel verschillende dingen. Eerst de hoop dat er toch

Lees meer…